مشارکت در فروش
روکش کندو
خانه » زنبور عسل » دشمنان » بیماری ها » بیماری لوک آمریکایی زنبور عسل و درمان آن
فروشگاه زنبور عسل ایران

بیماری لوک آمریکایی زنبور عسل و درمان آن

این بیماری همواره در کار زنبورداری مسئله ساز بوده است. علت آن یک باکتری یا یک میکروب به نام باسیلوس لارو است که اسپور یا تخم دراز و مقامی دارد, به طوری که سال ها می تواند در شان و عسل باقی بماند. میکروب این بیماری به صورت اسپور همراه با غذا وارد بدن لاروهای خیلی جوان شده و در دستگاه گوارش آنها رشد و نمو می نماید و نوزادان زنبور عسل را در مرحله نهایی لاروی و ابتدای شفیرگی از بین می برد.

در کندوهای آلوده به این بیماری وضع تخم ریزی نامرتب و لاروها به صورت صاف و کشیده داخل سلول ها مرده اند به طوری که درب برخی از سلول های سربسته کمی فرو رفته و سوراخ ریز دارد, در صورتی که سر سلول های زنبور های سالم صاف است. لاروها و شفیره های زنبور کارگر, نر و ملکه همگی ممکن است به این بیماری مبتلا شوند.

لارو و شفیره هایی که در اثر بیماری لوک آمریکایی می میرند, رنگ سفید خود را به سرعت از دست داده, قهوه ای و در آخر سیاه می گردند و بویی شبیه سریشم دارند. بوی لوک آمریکایی به علت حساس بودن افراد به بوهای مختلف, علامت قابل اعتماد نیست. در تشخیص بیماری بهتر است به چشمان خود اعتماد کنید.

جسد لزج لارو زنبور عسل مبتلا به بیماری لوک آمریکایی

جسد لزج لارو زنبور عسل مبتلا به بیماری لوک آمریکایی

از علایم مشخص این بیماری این است که اگر لارو مبتلا به بیماری را با چوب کبریت بیرون بیاوریم آن لارو لزج و چسبنده بوده و به صورت کش دار و رشته ای کشیده می شود.

از راه های انتقال دیگر این بیماری, خرید و فروش کندوهای آلوده به بیماری, انتقال شان ها اعم از عسل و زنبور از کندویی به کندوی دیگر, ورود آزادانه زنبورهای نر به کندوهای مختلف, غارت و به طور کلی آلوده بودن دست ها و وسایل کار, همه و همه عامل انتقال این بیماری خطرناک هستند.

براساس قوانین ایالتی آمریکا, کلنی های آلوده به این بیماری را باید با کلیه زنبور های داخل آن و همچنین کندو و اجزای داخلی آن سوزاند و از بین برد و آثار و بقای آن را مدفون کرد.

بهترین راه پیشگیری این بیماری و هر بیماری دیگر زنبور عسل, قوی نگه داشتن کندو, رعایت اصول بهداشتی, زمستان گذرانی خوب زنبورها و جلوگیری از غارت توسط زنبورها می باشد.

روش درمان بیماری لوک آمریکایی زنبور عسل

الف . یک چهارم قاشق چای خوری پودر سولفاتیازول را در ۴ لیتر شربت ۱ به ۱ در بهار و ۲ به ۱ در پاییز مخلوط کنید و این مخلوط را به مدت سه شب به نسبت جمعیت کلنی به زنبورها بخورانید. مقدار بیشتر آن برای زنبورها سمی است و اثر آن در کنترل بیماری بیشتر نخواهد بود.

ب . همان مقدار شکر برای تولید شربت را بعد از پودر کردن با یک دوم قاشق چای خوری پودر سولفاتیازول مخلوط کرده و هر شب مقداری از آن را روی ضلع فوقانی قاب ها و بین آنها بریزید.

{ مرتضی علی آقایی نراقی }


لینک کوتاه :

درباره‌ رحمان رحمانی پرست

رحمان رحمانی پرست
کارشناس زراعت و اصلاح نباتات هستم. محیط زیست و جانداران پیرامون آن، خصوصاً حشره اعجاب انگیز زنبور عسل بخشی از زندگی من است و علاقه فراوانی به آموزش دیگران برای نگهداری از این موجود خارق العاده دارم. نابودی محیط زیست ماجرای تلخی است که در اثر فرآیند جهان گرمایی و تغییر اقلیم، گریبان بسیاری از زیستگاه های کره زمین در تمام جهان را گرفته است. به نحوی که گزارش های رسیده حاکی از آن است که دست کم یک چهارم از جمعیت زنبورهای عسل آمریکا به طرز مرموزی به واسطه درهم ریختگی و نابسامانی در نظام اجتماعی خود به صورت کندوهایی متروکه درآمده‌اند. بحران اینک در حال گسترش به سمت اروپا است و هر چند سیاستمداران نابودی زنبورهای بریتانیا را انکار می کنند اما آن ها در بریتانیا هم کاهش یافته‌اند به نحوی که وزیر کشاورزی انگلستان «لرد روکر» هشدار داده است که جمعیت زنبورها ظرف ۱۰ سال آینده از میان خواهد رفت. بر اساس گزارش اتحادیه ملی پرورش دهندگان زنبور عسل در فرانسه، زنبور عسل ۷۰ درصد گل های آفتابگردان و درختان سیب، ۸۰ درصد توت فرنگی و گیلاس، ۹۰ درصد درختان میوه دار کوچک و ۱۰۰ درصد شبدر و یونجه بنفش را تلقیح و بارور می کند. در حقیقت این جاندار کوچک، به تنهایی مسئولیت فراهم کردن یک سوّم غذای بیش از ۷ میلیارد انسان روی کره زمین را بر دوش می کشد و افزون بر آن، از زمان پیدایشش در 150 میلیون سال پیش، مهم ترین نقش را در کاهش برهنگی زمین و امکان خود ترمیمی و تجدید حیات رویشگاه های طبیعی را بر عهده داشته است. یعنی عاملی که آشکارا از شتاب و نرخ بیابان زایی در جهان می کاهد و بر وسعت و دوام پوشش های طبیعی گیاهی زمین می افزاید همین زنبورها هستند، سربازهای جان بر کف و بی ادعایی که در خط مقدم مبارزه با بیابان زایی قرار دارند و اینک حالشان اصلاً خوب نیست! آلبرت انیشتین در توصیف این مسئله می گوید : اگر نسل زنبور عسل منقرض شود, نسل انسان نیز 4 سال بعد منقرض می‌شود! سوره نحل را دوباره بخوانید...

جوابی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدفیدهای ستاره دار باید پر شوند *

*

نه + یک =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>